Następnym że środków stosowanych w celu uniknięcia zagrożeń spowodowanych wiatrem wewnątrz budynku, jest montowanie w wejściach drzwi obrotowych.

W przypadku tradycyjnych drzwi, które można przez nieuwagę zostawić otwarte, co może doprowadzić do penetracji wnętrza przez wiatr. Stosowanie drzwi obrotowych natomiast, pozwala niemal w każdej pozycji na szczelne ich zamknięcie.

Wytrzymałość oraz szczegóły konstrukcyjne są wprowadzane do komputera, który oblicza jak budynek zachowa się w przypadku silnego wiatru czy trzęsienia ziemi.

Jeżeli zachodzi taka konieczność, to konstrukcję budynku modyfikuje się. Testy przeprowadza się na modelach, wykonanych w odpowiedniej dla testów skali. Dzięki takim działaniom można w łatwy sposób zbadać problemy, wynikające z niestandardowych punktów projektu.

Zdarzały się przypadki iż podczas testów w tunelu aerodynamicznym, półtorametrowy model jednego z bardzo wysokich budynków, wpadał w olbrzymie drgania (jego szczyt).

W skali rzeczywistej, najwyższe piętra przesuwałyby się o około 20 metrów na minutę. Drgania tego typu mogłyby poważnie uszkodzić konstrukcję budynku, a do tego są niedopuszczalne ze względu na przebywających w środku ludzi, dla których warunki w wieżowcu mogłyby przypominać kołysanie na morzu przy sztormie.

Dzięki istnieniu takich testów i symulacji, jesteśmy w stanie wyeliminować błędy konstrukcyjne, jeszcze przed wzniesieniem budynku.

Z drugiej strony umożliwiają one również określenie z jakich zabezpieczeń zrezygnować, i tym samym zaoszczędzić funduszy przeznaczonych na budowę.